Sahte Tanrılar
Alışamayacağım.
İstemekle başlıyor
Kumsal ve çöl.
İsteğindir sonucu belirleyen
Bu sonuçtan evvel, her şey biraz her şey.
İyi ve kötü; güzel ve çirkin.
İnsan bilemez isteğine ne kadar uzak ya da yakın olduğunu bazen,
Ya mum üflemiş gibi gerçekleşiverir dilek dediğin,
Ya da aykırıya cüret edeni kovuverir.
Ama artık geçmiş özlem ve isteklerimden nefret ediyorum.
Ruhuma Tanrının üflediği tek parçayı çaldığın için!
Senin ne yaptığının önemi yok.
Büyük bir açlıkla sarılmıştım zihnimin derinliklerine
Bu değil miydi ruhun arınması?
İyileşmek, açılan sahne ve parlak ışık?
Sen önemli değilsin; bu çok açık.
Tüm benzerleri gibi yüce bir ruhun yücelmesidir burda konu olan.
Hala anlamıyorsun değil mi?
Çaldığın yetenek biraz değerliydi.
Şimdi bu yeteneğin yeniden vücudu için,
Yeni zindanlarda binlerce yıl daha çürümem gerek.
Her yeni doğuş, her yeni kanal için
Yıllarım azalıyor görmüyosun değil mi?
Sen gizli saklı tutkularını bastırmak, hayallere tutunmak için,
Güneş çaldın Tanrıdan
Suçun öyle büyük.
Bu böyle yürümüyor; er geç öğreneceksin.
Sahte Tanrılar ölürler
Sahte Tanrılar da ölürler,
Gerçek olanlar da..
Sadece onlar, vakti geldiğinde tekrar dirilirler.
Gerçek Tanrılardan üflenmiş ruhlar-sa eğer
Sağduyu çıkacaktır atıldığımız zindanlardan,
Eller; çizecektir, yazacak ve çalacaktır, dudaklar söyleyecek ve öpüşecektir…
Tüm hırsızlara ve kısırlara rağmen;
Hem de haksızlık edenlere asla meydan vermeden!
27.06.07-23.38