Hayatımızdaki en değerli şey üzerine bir iki söz söylemek istiyorum. Neye sahip olursak olalım, yakın çevremizi ne kadar çok seversek sevelim; her şey içinde sahip olduğumuz en önemli ve değerli şey “zaman”dır. Ne yazık ki en çok onun yönetiminde başarısız olmaya yatkınız; çünkü hayat her şeye birden yetecek kadar uzun görünmüyor ve genel olarak “acele” halindeyiz. Önünüzdeki hayatın uzunluğu tamamen görecelidir. Sizin ona nerden baktığınıza bağlıdır.

Sonsuz istekler halinde açılıyoruz hayata. Kimisi yeteneklerine bağlı olarak daha fazla şey başarmak istiyor ve beklentileri ortalamadan yüksek oluyor. Kimisi daha sade bir hayat talebiyle mutlu. Ama günümüzde sade bir hayat için bile yetersiz zamana sahibiz.

Çok yönlü biriyseniz üstüne bir de sosyalseniz ve çalışıyorsanız bazen ipin üzerinde yürümekte gerçekten zorlanabilirsiniz. İş haricinde kalan ufacık zamanlarda ne yapmalısınız? Kendinizi mi geliştirmeli, okuma mı yapmalı, arkadaşlarınıza mı vakit  ayırmalısınız? Diyelim bunları yaptınız; ya geri kalan tali hobileriniz bu durumda ne yapar? Haftasonu çökkünlüğü geldiğinde en etkin kullanılması gereken ve size tam olarak ait olan iki günün hiç bir şey yapmadan uçup gittiğini sıklıkla mı görüyorsunuz?

Okumaya devam edin

Yaşam hep zordu.Yeni bir şey değil bu. Büyük  ihtimalle olan biten şey ezelden beri hep aynıydı ve ne yazık ki hem böyle gelmiş, hem de böyle gidecek.

Eskiden ne yoktu peki? Bunu sorunca aklıma üniversitede ders aldığım Prof. Dr. Emre Kongar geliyor. Kendisi çok yerinde ve önemli tespitlerinden birini yaparak aynen şöyle demişti derslerin birinde: “Eskiden para ile görgü aynı elde toplanmıştı; şimdi nerde görgüsüz, para onun elinde!”

Okumaya devam edin