Ä°spanyolca kursumdan bir boÅŸluk bulabildiÄŸim ilk anda Konya’yı ziyaret etmek istiyordum ve geçtiÄŸimiz hafta kursta bir aralık oluÅŸtu. Ben de bir günde kararımı verdim ve Konya’ya biletimi aldım.

Düne kadar Ä°stanbul’un ya da Anadolu’nun Balıkesir’den daha doÄŸusuna geçmemiÅŸtim. Aslında acele etmeyip, civarda bir kaç ÅŸehir daha gezip dönmem daha iyi olabilirmiÅŸ. Fakat Konya gezisini hafta içi tamamlamak zorunda olduÄŸum için pek de vaktim olduÄŸu söylenemez. Orada öğrenci olan bir arkadaşımın uyarısı üzerine aşırı kalabalığa yakalanmamak için gezimi hafta içine denk getirdim.
Okumaya devam edin

Kızgınlıkla hayranlık arasında bir yerde sıkıştım kaldım. Daha önce Elif Åžafak’ın herhangi bir romanını okumuÅŸluÄŸum yoktu. Ortaokulda zorla okuttukları eski Türk romancılarının insanı bedbaht eden hikayelerinden olacak; uzun süredir yaklaÅŸmıyorum Türk yazarlara. Kaldı ki zaten roman okumak pek keyif vermiyor bana. Okuduklarım varsa yoksa ilme katkı saÄŸlasın, ilerletsin; kurguya dokunmasın gerçek olsun.

Bir arkadaşım ısrarla “okumalısın” dedi bu kitabı. Konusunun Mevlana ve Åžems’in dostluÄŸu olduÄŸunu öğrenince istek duymadım deÄŸil; ama diyorum ya roman okuyacağıma genellikle ansiklopedik bilgileri tercih ederim ben. Yanlış bir ÅŸey bulaÅŸmasın öğreneceklerime diye. Ya da yüzeysel anlatımlar, doÄŸru bildiklerimle çeliÅŸmesin diye. Lakin kitap hediye edilince ve bir kaç sayfasını okuyunca durduramadım okumayı. Su gibi akışıyla kitap anında bitirtti kendini. Okumaya devam edin