Kimisini akılla çarparlar, kimisini yürekle.

Dünün bulmacasını ertesi gün çözer insan.

Rahatlıkla bekle.

Zaman bol; hem de yok ki geç kalasın…

Bekle ki imkansızın imkansızlığını öğretsinler sana.

Kalbinden söküp atsınlar korkuyu.

Bekle ki,

Dış kapının dış mandalı yapsınlar seni dünyaya.

Senden geçsinler öte tarafa soracakları olursa.

Sormayana suskun kal.

Söylemeyeni dinle.

O zaman bileceksin; çarpanın ayak izlerini…

(Fotoğrafların hepsi 2008 Eylül’de  bulunduğum Nepal, Tibet ve Butan’dan fotoğraflar olup tarafıma aittir. İzinsiz kullanmayınız.)

Dinlerüstü ve Kuşbakışı

Kişisel merakımdan kültürlerarası etkileşimleri araştırıyorum. Özellikle doğu ve uzakdoğudaki kültürel ve dini etkileşimler ve eski kültürlerle ilgileniyorum. Bazı inanç ve gelenek sistemlerine “din” demek bana biraz zor geliyor. Bunlardan bazıları din olarak kimilerinde kabul ediliyor; kimilerince edilmiyor.

Doğu ile batının sınırı kalın bir çizgiyle çizilmiş değil. Fazla batıya giden doğuya; fazla doğuya giden de batıya varır. Haddini aşan şeylerin tersine döndüğü rivayet edilir. Madde ve mananın; cisim ile ruhun zıtlığı ve birliğinden şüphe duymasam da; kişisel olarak bunlardan mana ve ruh daha çok ilgimi çekiyor. Çünkü madde ve cisim; mana ve ruhu kapsayamaz. Mana ve ruhun ise madde ve cismi reddetmesine gerek yoktur. Birbirinin karşısına koyulan bu kavramların uzantısı olarak batı ve doğu var. Karşılık olarak kafamda batı, akla ve cisme; doğu ise mana ve ruha oturmuş durumda. Batı tarafını derinlemesine incelemiş bulunmadığımdan; bildiğim kısmı anlatma taraftarıyım. Okumaya devam edin

Nispeten Eğlenceli Bir Yazı

(Yazı boyunca size Dilbert eşlik edecektir. Çizer: Scott Adams Büyütmek için karikatürlerin üzerine tıklayınız.)

Büyüdüm büyüyeli, kendimi diğerlerinden ayrıştırmayı sevmiyorum. Büyüklük taslamayı, kendimi övmeyi, sahip olduklarımdan bahsetmeyi sevmiyorum. Eskiden daha becerikli daha akıllıydım da, sonradan benden bir şeyler mi azaldı da kendimi terk eder oldum? Sanmıyorum. Şu anda çok mu akıllıyım; sanmıyorum.

Aslında bunları söylemeyi bile sevmiyorum. Dolaylı olarak kendime övgü içerdiğinden. Fakat açık konuşmak gerekirse dinlemeyi sevdiğinden; artık bildiklerini bile susmakta taraftar olan “ben” bile, bazı “şeyler” karşısında feveran ediyor.

Nedir bu şeyler? Kendinden ve dünyadan haberi olmayan kimseler. O yüzden onlara “şey” deyiverelim gitsin. Bir arkadaşımın tabiriyle IQ’su ayakkabı numarasıyla aynı olan insanlar.Gerçi şahsıma göre IQ’nun yüksekliği çok az şey ifade ediyor. Çok basit şeyler çözülemediğinde, kişiler kendilerine gereksiz bir önem atfettiklerinde akıllı insanlar çok daha kolaylıkla “aptal” damgası yiyebilirler.Fakat burada bu kategoriyi tartışmayacağım. “Öz be öz aptallar” üzerine konuşacağız ve şaka bir yana bu durumun iq ile hiç ilgisi yok aslında. IQ’nun bilimsel bir açıklamasını yapmaya çalışmayacağım. Aynı zamanda burdaki aptallık IQ düşüklüğü anlamında kullanılmadı. Okumaya devam edin